
﷽
وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ
:وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
أَحَبُّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ أَدْوَمُهَا وَإِنْ قَلَّ
Kullukta Devam Esastır
(20.11.2026)
Muhterem Müslümanlar!
Yüce Rabbimiz, insanı bu dünyaya belirli gün ve mevsimlerde değil, ömrünün her safhasında kendisini tanıyıp kulluk etmesi için göndermiştir. Kulluk, sadece belirli vakitlere hapsedilemeyecek kadar kuşatıcı bir hayat nizamıdır. İmanın tabii neticesi olan ibadet ve ahlak, kesintisiz bir şuurla yaşandığında insanı hem dünya huzuruna hem de ebedi ahiret kurtuluşuna eriştirir. Nitekim Kur’ân-ı Kerim’de Rabbimiz şöyle buyurmaktadır: “Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.”1
Değerli Kardeşlerim!
Bazen büyük bir şevkle başlanan ibadetlerin zamanla büsbütün terk edilmesi, kalpte bir soğukluk ve manevi boşluk meydana getirir. Halbuki kulluk yolculuğu uzun bir maraton gibidir; asıl fazilet hızlı koşmakta değil, istikamet üzere sebat gösterebilmektedir. Günlük hayatın meşgalesi, geçim kaygısı ve dünyanın geçici telaşı bizleri Rabbimize verdiğimiz sözden koparmamalıdır. Sevgili Peygamberimiz (s.a.s.) bu nebevi hakikati bizlere şöyle beyan buyurmuştur: “Allah katında amellerin en sevimlisi, az da olsa devamlı olanıdır.”2
Aziz Müminler!
Bu nebevi ölçü, kulluk bilincinin zamana yayılması gerektiğini öğretir. Kılınan beş vakit namaz, tutulan oruç, verilen sadaka ve sergilenen güzel ahlak hayatın sonuna kadar bir düzen içinde sürdürülmelidir. Gençlikte yapılan ibadetler ihtiyarlıkta terkedilmemelidir; gerek kolaylık ve mutluluk zamanlarında gerekse sıkıntılı dönemlerde Allah unutulmamalıdır. İbadetlerdeki süreklilik, müminin kalbini günah kirlerinden korur ve ruhuna derin bir huzur bağışlar. Her gün düzenli eda edilen namaz kötülüklere karşı kalkan vazifesi görür. Samimi bir yakarış kulu Mevlâ’sına daima yakın kılar.
Öyleyse geliniz, kulluğu mevsimlik bir heyecan olarak değil, bir ömür boyu taşınacak mukaddes bir emanet bilinci ve duygusuyla sürdürelim. Son nefesimize kadar kulluğumuza sadık kalmayı ve istikameti muhafaza etmeyi en temel vazifemiz bilelim. Bu konuda Hz. Peygamber’in (s.a.s.), Muâz b. Cebel’e (r.a.) her namazın sonunda yapmasını tavsiye ettiği şu duayı hatırlayalım: “Allah’ım! Seni anmak, sana şükretmek ve sana güzelce kulluk etmekte bana yardım et!”3
Allah bizleri ömrünün sonuna kadar kulluk bilincini koruyan ve ibadetlerinde devamlılık gösteren kullarından eylesin. Âmin.
DİTİB Hutbe Komisyonu
Kaynak:
1 Hicr, 15/99.
2 Müslim, Müsâfirîn, 218.
3 Ebû Dâvûd, Vitir, 26.